Zondag 23 februari heeft de Petrakerk in Heemstede iets nieuws uitgeprobeerd: speeddaten in de kerk.
Martine van Veelen, lid van die kerk maar ook jongerenwerker bij Geloven in de Stad,  was erg enthousiast en vertelt hierover.

‘Ik ben nog steeds aan het nagenieten. Het zag er zo gezellig uit, de volle tafels, de gesprekjes, de leuke mix van jong en oud door elkaar.
Nee, we doen niet aan partnerruil en het doel was niet om een levenspartner te vinden. Het idee was om in gesprek te gaan met mensen die je normaal gesproken niet zo snel spreekt. Voor ouderen zijn tieners bijvoorbeeld normaal gesproken niet zo benaderbaar. Andersom geldt trouwens precies hetzelfde. Tieners zullen uit zichzelf niet zo snel voor een praatje op een senior afstappen als het niet hun oma of opa is.

Daarnaast spreken de meeste mensen op zondag hetzelfde groepje mensen. Ook ik merk dat ik al ruim tien jaar met mensen in de kerk zit die ik nog nooit echt gesproken heb. Na tien jaar is het toch wel een beetje ongemakkelijk om op diegene af te stappen. Wat zeg je dan? “Ben je hier voor het eerst?” “Ken ik u niet ergens van?” “Ik zit al tien jaar bij je in de kerk en vroeg me ineens af wie je eigenlijk bent?”

Herkenbaar? Dan is speeddaten écht aan te raden. Het idee is simpel: zet iedereen aan lange tafels en laat de ene kant om de vijf minuten doorschuiven (of laat beide kanten in tegengestelde richting doordraaien, dan blijft iedereen lekker in beweging.) Om ongemakkelijke stiltes te voorkomen kun je gespreksvragen op tafel neerleggen waar in noodgevallen naar gegrepen kan worden.

‘Achteraf hoorde ik van een aantal mensen dat ze best hadden opgezien tegen het speed daten, maar dat het ze erg was meegevallen. Praten met mensen over wie we zijn, over wat ons blij of verdrietig maakt en wat we geloven vinden veel mensen spannend en dat is het ook. Maar is dat niet juist wat ons tot een gemeente maakt? De kerk is toch dé plek waar we onze levens met een gerust hart met elkaar zouden moeten kunnen delen?

Bij jongeren merk ik dat ze veel vragen hebben over hoe anderen geloven. Of de ‘echte’ christenen die ze kennen echt elke dag bijbel lezen, regelmatig bidden en altijd de goede keuzes maken of dat ze ook wel eens twijfelen, fouten maken, of het gewoon heel moeilijk vinden om christen te zijn. Jongeren hebben mensen nodig die hier open over willen zijn, maar geldt dat niet voor ons allemaal? Ik leer ook het meest van mensen die me laten zien hoe leven met Jezus er uit ziet en het troost me als ik zie dat ik niet de enige ben ik die regelmatig worstelt, twijfelt en struikelt.

Ik pleit dus voor nog meer Speed Daten in onze kerken, nog meer samen eten, nog meer samen optrekken, nog meer onze levens delen. In het belang van onze jongeren, maar eigenlijk in het belang van ons allemaal.

© 2020 Geloven in de Stad

Volg Geloven in de Stad: